Ks. Alojzy Koziełek urodził się 2 lutego 1879 roku w Jaroniowie koło Baborowa (powiat głubczycki) na Opolszczyźnie. Po ukończeniu szkoły powszechnej i gimnazjum studiował teologię i ekonomię społeczną na
uniwersytetach we Wrocławiu i Monachium. Po otrzymaniu święceń kapłańskich pełnił obowiązki wikarego w Katowicach, Pszczynie i Berlinie. W latach 1908-1923 był proboszczem w Szerokiej, a
następnie proboszczował w Miedźnej koło Pszczyny (1923-1928). W latach
1922-1923 pełnił obowiązki inspektora w śląskim kuratorium oświaty.
31 maja 1928 roku został proboszczem w Knurowie, zarządzając parafią pod wezwaniem św. Wawrzyńca. Od chwili przyjęcia obowiązków proboszcza, ks. A. Koziełek czynił starania o wybudowanie kościoła w
Knurowie (w 1926 r. wybudowano kościół tymczasowy, po zamknięciu wymagającego
gruntownego i kosztownego remontu starego kościoła drewnianego z 1599
r.). W 1929 roku
wybudował plebanię z budynkiem gospodarczym, jako zaplecze kościoła
tymczasowego, a pięć lat później - Grotę Lourdzką z figurami Matki
Boskiej i modlącej się św. Bernadetty. Dzięki staraniom ks. A. Koziełka w odpust św. Wawrzyńca, dnia 8 sierpnia 1937 roku dokonano symbolicznego wykopu początkującego budowę nowego kościoła pod wezwaniem
słowiańskich misjonarzy św. św. Cyryla i
Metodego. Wybór patronów nowego kościoła nie był przypadkowy - ksiądz
Alojzy z bratem Janem (również księdzem) brali (w latach 1924 i 1932) czynny
udział w kongresach pansłowiańskich odbywających się w czeskim
Velehradzie, gdzie znajduje się grób św. Metodego.
Wybuch II wojny światowej spowodował wstrzymanie prac budowlanych, a proboszcz ks. A. Koziełek został
osunięty od kierowania parafią. W okresie okupacji ks. A. Koziełek ukrywał się w chłopskim gospodarstwie w okolicach Pszczyny oraz prawdopodobnie przebywał w klasztorze w Kochłowicach.
Po zakończeniu II wojny światowej ks. A. Koziełek wraca na knurowskie probostwo i finalizuje budowę nowego kościoła, którego poświęcenie odbyło się 13 lipca 1947 roku. Zmarł w Knurowie 20 listopada 1949 roku, gdzie został pochowany na cmentarzu przy obecnej ul. 1-go Maja we wspólnej mogile ze swoją siostrą oraz
bratem. Jego pogrzeb był wielką manifestacją żalu po stracie cenionego duszpasterza.
Został zapamiętany nie tylko jako dobry gospodarz, ale również ceniono jego
wielką miłość do dzieci (m.in. co roku fundował najuboższym dzieciom
przystępującym do Pierwszej Komunii Świętej, stroje komunijne z obuwiem i
poczęstunek), tradycji i ojczyzny (za jego kadencji działało w Knurowie aż
15 stowarzyszeń katolickich).
Ks. A. Koziełek jest autorem pierwszej monografii Knurowa - "Knurów i Krywałd. Kronika na tle historii Ziemi Gliwickiej". Książka ta została wydana nakładem autora w 1937 roku. Jest to do dziś podstawowa lektura dla wszystkich, którzy chcą zgłębić historię miasta
(patrz Źródła). Na podstawie uchwały Rady Miasta z 11 września 1990 roku ulica Juliana Marchlewskiego została przemianowana na ulicę ks. Alojzego Koziełka.
Jego dzieła: kościół i książka
Miejsce wiecznego spoczynku
W uznaniu jego zasług
|
)
)
)
)
){kind=link}
){kind=link}